Son Şiirim
Y Yalçın Boz
0
Altın Yaprak
Buda benim sana son şiirim
anlarsan çokşeydir sözlerim
inan hep gerceklereden bahsedeceğim
buda benim sana ve kendime son şiirim
Gittin!! beni böyle enkazlar içinde
nefes alamadığımı bilerek bırakıp gittin
hergün cançekişir gibi yaşayarak
için el verecekse tamam git!!
Zaten gittin dönmeyeceksin artık
ama yarım bıraktığın bir ben olduğumu
sakın unutma
sen yastığa başını rahat koyduğunda
bir yerlerde birileri uyuyamıyordur unutma
sen hergün yeni güne gözlerini açarken
ben yine sabahın sensizliğini yaşıyor olacağım
Sen insanlar içinde dolaşırken
ben insanlardan kaçacağım
onlar mutlu ben mutsuzum diye
kıskanacağım her gülen yüzü
Tamam dönme ama sensiz olamayacağımıda unutma
bir gün bir haberim gelirse sana
salakmış deme sakın bana
nerden biliyorsun belki gücü yetmemiştir
sensizliğe dayanmaya
Kaçamayacağı sonları düşünmesi
aklında hep sen düşüncesi
belki ölümdür tek çaresi
sevgisi oldu onunda katili dersin
Her an herşeyde sensiz seni yaşamaktan
duran geçmeyen zamandan
hasret yaşayamadı işte kokundan
geçti artık dönmeyeceğini anlayınca canından
Sen yoksun öylemi artık
ben seni canıma taşımak isterken
sen elleremi gideceksin
ozaman sen beni hiç tanımamışsın
hiçççççç......
şimdi sen yoksun öylemi sen yoksun diye
ben her gece izmiri yakıyorum yıkıyorum
tüm pislik yerleri dolaşıp insanlara sataşıyorum
beladan belaya atlıyorum
ve her olayın sonunda polislerden kaçıyorum
bak saat gecenin beşi
ben yine polislerden kaçtım
arkamdan ateş açtılar vuramadılar
tam bir tanesi köşede silahıni doğrrulttu bana
tamam dedim kurtuldum kaçarsam kesin vurur beni
ama vurmadı be iki gözüm
kurşun yanı başıma saplandı kaldı
öyle acıdımki o kurşuna
oysa o kurşun bana saplanmalıydı
belki polisde anlamıştır benim asıl suçlu olmadığımı
beni bu hale koyanın asıl suçlu olduğunu
belkide asıl seni vurarak bu suçu bitirebilceğini düşündüğü için vurmadı
öyleya yılanı başından ezmek gerekir
sen bende olmadığın sürece bu suçlara mahkumum
Ama vurduğum her yumukta
dağıttığım her masada
hatta yediğim yumruklarda bile sen varken
sen gidiyorsun durduramayacağımda gideceksin
Yani artık sen bende olmayacaksın
ve buda benim son şiirim
bırakıyorum artık kalemimi elimden
atıyorum bir kenara senin hiç aramadığın o telefonu
kendimide savuruyorum rüzgarına
nereye savurursa oraya
bu ölüm bile olsa
Oysa benim senle ne hayallerim vardı
onca hayalin gercek olumundan sonra
yaşlanacaktık
senle sahilde oturup çekirdek çıtlatacaktık
sonra derken telefon çalacaktı
sonra offff neyse anlamazsın sen bunlardan
senin hiç haayllerin dünyan yıkıldımı
beni hayalini yıkan değil hayalelri yıkılan anlar
Buda benim sana ve kendime son şiirim
bu kadar işte bitti sözlerim
çile benim çilem çekerim
ama seni ellerde görürsem biterim
o gün unutma son nefesim
hoşca kal herşeyim
seni herşeyden seven,deli,yüzsüz
maskot bir deliyim işte
Ama ben böyle değildim seninle oldum
bir zamanlar yıldızdım söndüm ellerinde
güneş gibiydim kayboldum gözlerinde
sen gidince bende kalamadım işte bende
şimdi suçun hepsimi bende
sözüm geçmiyorsa kendime
bu yüzsüzlüğüm,bu maskotluğum,bu deliğim
yapılmaması gerekenleri yapışım
hepsi ama hepsi sevgimin eseri
yanlış anlama beni dünyanın en güzel çiçeği
sensizken sana yazdım çiçeğim bu son şiirimi
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş