Cemre
Y Yalnız İnsan
0
Altın Yaprak
içim ısınıverdi
gözlerime sen düştüğünde.
durgun kalbimi dalgalandırıp
yelkenlerimi dolduran umut;
birer birer sana bağlanınca
bütün düşüncelerim,
gönüllü tutsak oldum
gözlerinin büyüsüne.
saçlarında çiçek kokusu,
bahar gözlü güzel kadın;
ben sende anladım,
aşk, en tatlı solukmuş...
yüreğinden yükselen ışık
gözlerinde parlarken
gördüm seni.
yeşil bir dünyaydı
kirpiklerinden taşan.
birden tuz buz oldu
bildiğim tüm evrenler.
tüm kandillerimi
söndürüp ruhumun,
erguvan kokulu
bir güneş getirdin.
ısıttıkça yüreğimi
aşkla yanmayı sevdim
ben seni sevdim
bahar gözlü güzel kadın.
seni sevmeyeyimde
söyle, kimi seveyim.
13 Nisan 2008
Çengel Kafe, Afyonkarahisar
(Gönül'e diğer adıyla Semenerya ya armağandır :)))
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş