Hüzün Katarları
Y Yalnız İnsan
0
Altın Yaprak
en işlek güzergahında
hüzünlerin,
tren yollarına döşeli
raylar misali
ezilen yüreğime
katar katar hüzün
taşıyor gözlerin
artık,
uykumu çalıyor
melankoli.
geceleri
olmayacağın rüyalarla
uyumaktan
korkar oldum.
gök hala mavi,
güneş yine
doğuyorsa
sabahlara,
sıcak nefesinle
yanmış dudaklarımı
ısıtmıyor.
15 Ekim 2006
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş