Üşüyorum Yokluğunda
Y Yaren Özen
0
Altın Yaprak
üşüyorum yokluğunda
odam zifiri karanlık
elerim bedenim hasret kalmış sana
titriyor bütün benliğim yokluğunda
İstanbul beyaza bürünmüş
tıpkı kalbin gibi
bir onlar güzel görünüyor gözüme
sessizlik bürünmüş içimize
konuşmaz olmuş diller
biter mi bu günler geçer mi
bize yine yaz gelir aydınlık olur mu
güneş bizim için yine doğarmı sevdiğim
ben kışın ortasında bile nefesinle olsa ısınır mıyım
ah yarim sen gittiğin günden beri ben
hiç ısınmak nedir bilmedim bilemedim
yokluğunda ben hiç gülmedim...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş