Seni Bulduğumda...

Seni bulduğumda güneşi ilk kez görüyor gibiydim Seni bulduğumda sarhoş olmuştu tüm hücrelerim. Binlerce deprem hissetmiştim beynimde Binlerce yildirim düşmüştü kalbime.. Yükseklik korkumu bile yenmiştim gelişinle Çöllerimde su oldun içtim seni Havamda oksijen, damarlarımda kan.. Seni bulduğumda acıları tükendi yaralarimin. Ölümden ilk kez korktum, düşünebiliyor musun Dünyayı ilk kez sevdim seni bulduğumda İlk kez ıslandı yanaklarım mutluluk gözyaşlarıyla.. Oysa sen yolunu çizmiştin seni bulduğumda Yaşanmamışları yaşamış Tükenmemişleri tüketmiştin.. Seni bulduğumda dönüyordun gittiğim yönden Ne ağlamak için bir sebebin kalmıştı Ne de gülmek için zamanın vardı Seni bulduğumda takmaydı kirpiklerin Anason kokuyordun, ellerin titriyordu Ya kahkaha atıyordun ya da ağlıyordun.. Ayakta ölüyordun sanki Sanki son kez yapıyordun herşeyi.. Seni bulduğumda kendi kendinle konuşuyordun Dudakların titriyordu Ve gözlerin asla okunmuyordu. Sadece intihar kokuyordun Ve sadece ölüyordun.. Seni bulduğumda tanrıya ilk kez isyan ettim ben Seni bulduğumda kaybetmiştim zaten...