Gülmeyi bir başka sevdim yüzünde Ateşi aşk var gülşeninde gidişinde Bal dökülür inci dişinden neşenden Sevdim seni adam gibi çekinmeden…
Ateşte açan çiçekler diyarında kendimizi bulduk.Mevla yürütüp büyüttü,musıkiye ve şiiri sevdirdi bizi.Hayat ne ki bu günün yarınıysa bizim hani garanti.D.tarihi.Ö.tarihi arada olanı yaşayanlar bilir
Helbestên Yaşar Tezel
Gün devriminde karanlıği kucaklamak Aç bir çocuğun iniltisine kulak kabartarak Kapatılacak hesaplarda var Yaşamak karanlığa, barışmışlığa…
Aşkın bam teline bastım şımarık Ne var ne yok döktüm foyasını Aşk gün yüzünde kara kalır…
daha sevmeye kaç var sensizliği beklediğim yarına kaç aşığın torbasında dünya kaç şairin aklına gelmeyen mısra…
Hadi hazırla bavulunu Gurbete düştü yolumuz Seninle ilk yolculuğumuz Üzülme gurbeti sırtlandın…
Sana kırgınım sevgili Unuttun yanında beni İhmal edildi yüreğim Kırıldı umutlarım…
Sensizlik bir yanım Sensizim duy canım Hasretindir yalanım Dardayım efkârlıyım yar…
Gülşeninde düşen düşler Kaç ipliği pazara düşürür Hayallerde cilven naz eder Hazan okur, dökülür güller…
Yüreğinden düştüğüm gün öldüm gülüm Gül yüzün güne döndüğü gün biter gülüm Vurgun yerim geçer giderim Düşerim emeklerim sürüklenir giderim
Günlerden pazar hava güzel Kuşlar korosundan şarkılar Bahara çıkan kalpler var Özlediğimiz güneş…
O müminin onurudur Severek şehit olunur Özlenen güneş doğsun Zulmün bu son yolculuğu…
Kırk ikindi yağmurları gibi ömür Tente'nin baktığı gibi görünür Hayata iki büklüm çekilen emek…
kumsaldan dalgalara tutmasını istedim Alıp götürsün benide ülkesine…
Sevebilmeyi keşfettiğimiz kadardır Yaşattığımızı sandığımız anlar Bir demet çiçeğe kandırdığımız Hisleriyle karman çoban kadınlarımız…
sussun dünya dökülen masum kana medeni desin dünya…
15 ji 25 tê nîşandan