Yasemin Kalaycı

Giderken ardımda bıraktığım sen değildin Beyaz şeritler, bu şehir, ovalar… Erimeye yüz tutmuş karların olduğu dağlar Kırmızı-sarı-yeşil ışıklar, trafik, diğer arabalar…

Sensiz olan bu yerin sessizliğinde bir hüzün saklı Heryerden ve herkesten çok uzakta Denizin üstünde bir iskelede tek başıma oturup…

Duyuluyordu minarelerden Akşam ezanı Hoş kokulu Yasemenler Kapadı…

Ve şimdi bekliyorum Dalgalardan çıkan uğultunun Son kar sesine eşlik etmesini……