Kayiplar

Kayiplar; Bir gülüştür kanayarak, Bir busedir, bir alkişdir ki yalinayak ve kalbim çakiltaşli bir yol oluverir, onlara somurtarak. Ama elimde ne var ki kaybedecek? Bulurum elbet yeni bir kayip daha, yeni bir gün gibi dogar sonra şehrime ve tozutur sokaklarimi ayaklari pembeye Şeker dagitir bütün çocuklarima , sevabina bir de....... Sonra yeni bir hayal daha gözden ' 'kayip ' ' olur ve sokaklarimin lambalari söner , gel gör ki yanmiştir akşam!. Yollar bir agizdan çigliklarinir ve sise boyanir Sonra bir kayip daha hatirlanir, takip edilir izleri gecenin içinde cigerlere çekilir tozlari, anilarin sicakligina dokunulur biraz da, aglayan çocuklar görülür köşe başlarimda ve hangine dokunsan yollar islanir...... Kayiplar kayboluştan gelip sokagima kaybeder onu koca dünyada Kayiplar hazin, kayiplar yine kanayarak, Bir de yalinayak akar sokaklarimdan!