Keşke deniz gözlerin İçimdeki alevi söndürmeye yetse Okadar küskünüm ki gözlerine Asla affedemem..…
Kasvetli ve soğuk geçen gecelerimde Unutulması imkansız anılarımda Ulaşılması zor hayallerimde Yaşanması imkansız aşkın öyküsünde…
Yine karanlığın içinde boğulur gibiyim Kendime engel olamadım Gündüzlerimede seni anlattım, Sen yoksun ama..…
Bir korkak gibi Bırakıp gitmek Sana yakışırdı ancak Olanları olmamış gibi sayıp…
Sanmaki sensiz çok mutluyum Sanmaki sensiz gülüyorum Hala acısnı yaşıyorum ayrılığımızın Belki böyle sen çok mutlusun…
Umutların tükendiği Son bulduğu yerdeyim Dönmemek üzere gittin biliyorum Yokum senin için bunuda biliyorum…
Senin varlığındı zaten Beni mutlu eden Şimdi ne yapim ki kaldım sensiz.. Yaşamak seninle anlam kazanmıştı…