Kelebek Ömrü

Elimi canımın üstüne koydum. Düşünüyorum. Varsan niye varsın, yoksan niye yoksun diye Değer mi hayat bu kadar üzülmeye? Sakinim, sessizim, dilsizim yine Sadece bekliyorum.. İçimdeki yangını biri söndürsün diye. İsyan etmiyorum kimseye İsyanım varsa oda kendime Seni çıkartmak için indikçe ruhumun derinine Doğruyla yanlışı soruyorum beynime Yıkıntılarımın arasında kayboluyorum her sefer de.. Doğarken çektiği acıyı kimse hatırlamaz da Ölürken çekilecek acı korkutmaz mı? Var olmak çok kolayda insan hayatında Yok olabilmek o kadar kolay mı? Bitti demekle bitmiyor ki Söyle YOK olan biter mi? Geçti demekle geçmiyor ki Söyle VAR olan geçer mi? Kaderimiz bir kelebeğin ömrüne sığdırılmış bizim Peki sence uzatabilmek bizim elimizde mi?