Oğlum

Sevgi Her fırsatta büyüyen bir çocuk gibi Görülebilseydi aydınlıkta Ağaçlar - işte yeşil bir yaprak - diyecekti Oğlum şimdilik beş yaşında Anası gözleriyle sevmesini öğrettiğinden beri ona Usulca dokunuyor yaşama Ne zaman elimize gelse yalnızlığı Açılmamış bir gül bırakıyoruz dudaklarının arasına Ve onun erişemeyeceği yerlere kaldırıyoruz Sayarak teslim aldığımız Başına buyruk ağlamalarını Çocukları göze alan hayata Şehrin sıralı ışık demeti olduğu bir saatte Üstü başı sarı içinde çıkıp gelmişti Korkuyu parmağında oynatan birileri gibi Şimdilerde duygularıyla oynuyor Saflığı yanı başında Haydi oğlum Baban yorgunum da dese At kendini üzerine İşte sana ilk dersin Bazı duygular yalnız yaşanmamalı