Seni Sensiz Sevmek

Son istasyondan kalkan, son trenden tüten bir dumanın yaptığı veda gibidir ömür sahnemde yitirdiğim umutlarım elleri bir anne eline kavuşmamış bir çocuk gönlünde solan bir çiceğin yaprakları kadar hazin ve solgundur ve bir sonbahar akşamı kadar ıssız ve soğukdur yüreğim.. Zamana ayrılıkları budayan sen.. beni bütün aşklara düşman eden sen.. umutları umutsuz bırakan sen.. gözümden akan bütün yaşların sebebi sen.. yinede en çok sevdiğim, bütün geceleri hayaline kattığım, beni ben yapan şeydir sen.. Seni sensiz yaşamak öyle zorki bana ah bir bilseydin bunun bedelini benden neler götürdüğünü öyle kolay çekip gidermiydin yine bütün hüzünleri yüreğime bırakıp gidermiydin yine ah bir bilseydin ne olur! sana sevgimi anlatamayan beynimin neler çektiğini yüreğimin ona nasıl bir kinle geceleri ona zindan ettiğini ah bir bilseydin ne olur! seni kendine aşık edemeyen yüreğimin sensiz bütün sevgilere nasıl düşman olduğunu ah bir bilseydin ne olur! aslında senin bunları bilmeni ne kadar çok istediğimi.. ama doğruya sen bunları bilseydin zaten çekip gitmezdin kendini sana anlatmayı beceren varya hani belki her sabah bir demet çiçek bırakan belki bir tatlı gülüş, belki de bir tatlı dokunuşla cazibesine katıldığın o başkası varya hani belki gözünü kırpmadan ömrünü ayaklarının altına süren hani belki senden koparmaya kalkacak olsa tanrıya bile isyan eden ve cehennemin en orta yerinde bile yanmaya razı olan o başkası varya belki herşeyi yapar sana benim yaptığım ama bir şeyi yapamaz asla kendini sana anlatamayan o ben varya işte onun gibi seni sensiz sevmeyi asla başaramaz!