Teselli

Karşındayım yine mısralarımda Soğuk sessiz odamın karanlığında Hüznüme eşlik eder yağmur taneleri Akar gözyaşım yoldaşı yağmur misali Seni kendime sığdıramam Nasıl anlatayım sana söyle seni Ben ki aciz kelimelerim yetersiz kalır Binbir hayalde düşünürken seni Aklım yarım ufkum daracık kalır. Gamzene hayran olur görünce gözler Dillere destandır sana söylenecek sözler Aşk ile tutuşmaya hasret bu eller Seninle hayat bulur senle canlanır Gülüşün arz-ı endam eder karşımda Doymaz ne yapsam nefsim seyre bakmaya Eski günlerim gelince birden aklıma Dilim söze varmaz hicap eder utanır Dudağın bükmene üzülür bu garip gönlüm Hiçbir aşk-ı deryamda gülmedi yüzüm Kapımı çalacak bir gün elbet ölüm Yarimi bulmaz isem gözlerim açık kalır. Seni mi anlattım sana kendimi mi bilemem Doğruluktur parolam pusulam asla dönemem Bir can yakmaya tahammül edemem Edersem eğer bu can gider bedenim ruhsuz kalır Uzakta olsan ne eyler ki Kalb-i ruhun yanımda biliyorum Esip giderse yanımdan bahar yeli gibi Kollarım kırık duygum kanatsız kalır Şimdi ver desem ellerini elime Gülüp geçeceksin benim halime Belki diyeceksin bu adam deli mi ne? Aşk deliliktir dememişmi ecdad-ı umumiye Sen gülme halime deli deme sakın Aklım hepten yarım, aklım hepten sen kalır.