Bir fotoğraf sadece şimdi anılardan arta kalan Ömrümün en mutlu, en acılı yılından Dostluklar vardı kardeşcesine Sevdalar vardı delicesine…
Zor zamanlarda kucaklaşmak, Ekmeğini paylaşmak, Aynı yıldıza bakarken bir kaç damla gözyaşı akıtmak, Ve ayrılırken buğulu gözlerle bakışabilmektir dostluk.
Dün bır bardak sıcak çaydın benim için Kana kana içtim seni Bu sabah gülen bir çocuğun yüzüydün benim için Doya doya baktım sana…
Kapılar sürmeli Yürekler mühürlü Ey yolcu yalnızsın şu handa Mevsim güz olup saçların ağardığında…
Bir insanın hayalleriydi yıktığın Kırık bir kalpti geride kalan Bir çift de göz ağlayan Özlemeliydi seni her hatırlayışında…
İnsan bu, dayanır herşeye Gelip geçer acılar Her sabah doğup akşam olunca batan güneş misali. Acılar da biter.…
Keşke yürek acımasa her ayrılıktan sonra, Kanamasa her ayrılıkta! Gözyaşları akmasa Ve durabilse insan yüce dağlar gibi,…
Ne tutunacak bir dal Ne de sığınacak bir yürek var bana Meydan okuyan sevgiler düşlerdim zamana insanlara Dostlarla türküler söyleyecektik hepberaber…
Gözlerin gözlerime deydiği an Dünya durdu, zaman yok oldu Tenin tenime deyseydi Acaba ne olurdu???
Geçip gitse de zaman Sarartsa da yaprakları ve umudu sonbahar Kış gelse, Sararan yapraklar dökülse…
Gönüller hep seni arar durur Yanan gönüller hep hayalinle avunur Sensin canların canı Evrenin kainatın sultanı
1