Düştük(n) Sevgili

Sen gideli çok oldu sevgili Belki bin yıl belki bir asır Güvertesinde yine hüzün vardı geminin Son yolcusuydun ya da Kim bilir.. Yeşiline değerdi ellerim hep Gözlerinin Dudaklarında inci dizisi Sözlerin Gülüşlerine saklardın hep Korkularını, Ağlamaklı yalnızlığını.. Acırdın /..acırdım … Sancılı bekleyişlerde Sabahlar feryat figan Kırılırdı aynalar şafaklarda Sokak ortasında zavallı bir köpek telaşı Yalpalardı hayallerin Tutunduk …. Ama düştük sevgili… Sen gideli Eksildi hayat/içimden… Türlü eller tuttu ucundan canımın Tanıdık hezeyanlarla Uçuştu yine martılar Göçebe ruhumdan Yırta yırta etimi Sıyrıldın Aktın……. Gittin…….. Sol yanımdan ……