Avuçlarımda rüzgar

/babamın nefesini dinle anne Korkuyorum/ örtülü gözlerinin önünde minicik bir kız çocuğuyum sıkılı dişlerimin arasında poyraz esiyor aç gözlerini baba uzattım başımı göğsüne doğru kocaman ellerinle okşa hadi bak ölü çocuklar adımlıyor ruhumun şafaksız gecelerini zilzurna sarhoş karanlığın serseri sokaklarında sinsi turlarını atıyor Azrail yüreğimi parçalayan infiallerin eşiğindeyim bilirsin iki dudak arası mesafede ölüm sakın sakın kefene gülümseme baba acı… sobelemesin bizi yetimliğe hazır değilim arafın merdivenlerinde aklımın dili kesiliyor dile gelmemiş dualar aranıyorum deli divane şakağım imansız ağırının pençesinde alnına yapıştırdığım dudaklarıma sıcaklığın yapışıyor hafifçe asla soğuma babacığım imgelerimin kan revan döşünde sipersizim pencere pervazının soğukluğunda salıncakta salladığın günleri hayal ediyorum sıcak gülüşlerin gözlerime asılı ünlemsiz ağıtlarım sessizce bağırımı deliyor üşüyorum sancılardayım üşütme beni baba haydi sar kocaman kollarınla /karanlıkta bir mum yanıyor baba avuçlarımla rüzgardan sakınmaya çalışıyorum ki… sönmesin/