sanki fırlayacak gibi kalbim yerinden sesini duyduğumda sarsılır her köşesinden meleklerin de senin gibi güzel kanatları, ruhu okşayan duyguları vardır...…
kovuldum ben mutlu olma diyarlarindan sordum neydi beni uzaklaştiran ya da beni ona yaklaştirmayan gördügüm bir ben, evet ben…
sesinin tül perdelerden süzülüşü gözlerinin akişi bakişlarinda gülüşü ayirir gece ile sonsuz gündüzü sen benim karanligimin ölümsüzlügü...…
Gecenin o dayanılmaz karanlığında Sadece sesin var kulağımda Bense soğuk ve sensiz yatağımda Konuşmaktayım elimdeki garip cihazla...…