Ay Işığının Söndüğü Bahar

Mevsimlerden bir sonbahardı Ve aylardan ekim Ve bayramların en büyüğü Kutluyoruz. Ama içimiz biraz buruk Biraz da kaybetmişlik var. Sen çıktın geldin ansızın, bir umut. Bayram havasında mıydın? Yoksa sonbahar mı? Onu başta anlayamadık! Işıktan beterdin. Ne dalga diyebildik, Ne tanecik, Paramparça ettin! Ne konumunu bulabildik, Ne hızını tespit edebildik, Her şey belirsizdi! Ya kutuları açtık kedileri öldürdük Ya da kedileri kutulara hapsettik Oysa ki Tanrı'dan son olmanı dilemiştim ben; Ki şahidimdir, sorabilirsin. O ki -doğa ile zar atmaz- Son olacağın ümidiyle açtım kapılarımı, Cesurdum! Yer, yurt, mekân, zaman dinlemeyecek kadar Neye ya da kime güvendiysem, cesurdum! Zincirlerini kırmış bir proleterya gibiydim. Ama gel gör ki seni kandıramadım. Ömür boyu inanabileceğin yalanlara inandıramadım. Oysa ki Pijamalarınla bekliyorduk seni dere kenarına, Mangalı yakman için bekliyorduk piknik alanında, Daha sobada ekmek kızartacak, çay demleyecektik. Sana masallar okuyacak, saçlarını okşayacaktık. Birbirimize çikolatalar alacak, birbirimizi kandıracaktık Ama gel gör ki ay ışığı yok artık, söndü! Düşündüm ve repliklerden vazgeçtim. Paslaşacak kısa bir alan bile kalmamıştı. Hacı Abi de öldü, kimi kaybedeceğiz ki! Ay ışığımız da sönmüş, Kısacası bitmiş yani hikâye! Tekrar gözden geçirdim de Yalan söylememişler, dedim! Son zamanlarda Sevdiğinden uzak adamlar gibi Ne içtim, ne yazdım, Hem içtim hem yazdım. Yediğim kazıkları topladım ve güldüm kendime Hiç bu kadar yüksekten düşmediğimi anladım. Yalandı, hepsi gibi yalan! İlk olması da Okulu da Aşkı da Yalandı. Hayatımın en büyük yalanı olabilirdin oysa Ama sen, hayatın yalan olmadığını göstermeyi tercih ettin. Ve şimdi soğuk bir kış gecesindeyim, Soğuk ama içimi yakan bir ateşleyim, Ne aspirin ne de türevlerinin Kalp kırıklarına iyi gelmediğini bilsek de Ne yaşadığımızı anlamak zor değildi artık. İçine bazı aşk yalanlarının katıldığı Biraz saflık ve özleminde bulunduğu Yenmiş bir darbenin ardından Heyecanla karışık alevli bir sonbahardı bu. Yazılanlar kadar yazılmayanların da olduğu Sonuncu bahardı bu, sonuncu şiirimsi yazı Eksik bir şiirdi, aynı ilişkimiz gibi Tatlı, heyecanlı ama eksik Yıllar sonra ne olmasını bekliyorduk ki zaten Brezilya mı? Tabi ki değil! Terimiz kokmuyordu çünkü bu forma. Ama bu sefer kapalı dükkâna kira ödemedik. Hem kaç kimyacı görmüştü ki Elektronların bir kaç spin birden atladığını. Evet, Tanrım sonunda söylüyorum Senden şikâyetçiyim Kullarını bu kadar güzel ve zeki yaratabilirsin Ama Ama artık Huzurdaki Nuran ya da Kürk Mantolu Madonnadır aranan Biraz da resmi geçitteki sonuncu aşk Ya da Feride Başak kokulu Feride Evet, artık öğrendim hayattan Vazgeçmeyi de öğrendim.