Bütünlük.

...Bütünlük... Gün gelir düşününce geçmişi gülersin, gün gelir ağlarsın. Hatalarınla geçer zaman ve hatıralar kalır. İyisiyle kötüsüyle yaşanmışlıkların her zaman seninledir. Bir zamanlar savaştığın, gözyaşının durmadığı, kendini yalnız ve terkedilmiş hissettiğin hayatın anlamsızlığına nutuklar çektiğin zamanlar hatta ölümü düşündüğün, saatlerin geçmediği zamanın durduğu ve kendini çıkışı olmayan bir mağarada yolunu ararken gördüğün , bir HİÇ ve FAYDASIZ olduğunu , üretememenin ağırlığını ruhunla ve bedeninle hissederek sıkıldığın günler olduğu gibi ,dost sohbetlerinde kahkahaların durmadığı, güvenilmeyi ve güvenmeyi yaşadığın, ürettiğin, anca beraber kanca beraber ilkesini tatmanın huzurunu , aranmanın aradığında tatlı dost sesinin verdiği rahatlığı ve mutluluğu , geri çevrilmeyişleri ve değerli olduğunun hissini de yaşarsın.... Hayatı bir bütün olarak algılamak, olduğun yerden ve zamandan da uzak bir yerlerde, birilerinin varlığının bilinciyle ; olanın ve olması gerekenin bilinciyle, kendi varlığının bilinciyle yeniden bütün yaşanmışlıklarınla varolmak...... Gök gürültülerinin, yağmurun , ormanın ve evrendeki varolan her şeyin sesini ve kokusunu duyarak varolmak..... yağan yağmurdan sonra çıkan burcu burcu toprak kokusunu en son ne zaman derin derin içine çektin? Kalabalık bir caddede yürürken; araba sesleri, satıcı sesleri, koşturan ayak sesleri,....v.s. bunların içinden dondurma isteyen bir çocuğun sesini seçip , hafifçe ne zaman gülümsedin? Bunlara zaman yok değil, sürdüğün hayatlar da izin vermiyor değil. Yapılması gereken şu veya bu da değil.!.!.! Maddelerle sıralanan mutlu olma sanatı da değil , Mutlu olmak da zorunlu değil, Mutluluğu aramak da, zaman kaybı değil, Önemli olan , A veya B değil Her duyguyu derinden yaşamanın güzelliğini , gün gelir anlar insanoğlu ; yaşayarak, görerek ,üzüntüyle ve sevinçle sindire sindire anlar . Yaşayabilene ne mutlu ve de yaşadığını anlayabilene