Çatırdayan Kafeste

Toprağına çığ düşmüş bir ülke değilim Ama biraz öyle bir ülkedir yüreğim. Çatırdayan bir kafesteyim; Kentlerle, hızla kirlenen seslerle ömrüm serüvenlerle. Dalgın bir rüzgarım işte unuttum mevsimimi de Kanları ve kanatlarıyla ölülerimiz birde... Çatırdayan bir kafesteyim. Önce dalgalar gelir, sonra kıyılar ve yollar; Tutamam yolları, büyür, ben yollara büyürüm. Ölümün çapı kaç dedikçe dağıtırım çapını hayatımı! Kınında eski bir bıçaktım; Ölmek kadar yaşamı ezberledim, İnsanları ezberledim, bakarım! Bakarım: eğri, çok eğriliyor; Doğru doğrulmayı doğrulamıyor! Öl, beni eksilten eksiklik! Öl dedim ey gözlerim; gözlerim göç mevsimi her eylül Daha en kirli sularda susuzluğun aç eli... Kederde seher, Seherde keder çatırdayan kafeste Ve yeni yenilmiş kalabalık... (kanları ve kanatlarıyla ölülerimiz birde)