Bilesin Ey Sevgili!

Aşk; susmaktır Ey Sevgili! Onun güzelliğini, iyiliğini tarif etmeye Gücün yetmediği an susmaktır. Kelâmın, kalemin, sözün tükendiği yerde, Manayı sessizliğe yükleyip susmaktır. Artık sustum Ey Sevgili. Bilesin! Aşk dediğin susup beklemektir, Bilesin! Aşk beklemektir Ey Sevgili! Mecnun olana kadar, Aydınlığa hasret kalana kadar beklemek Bekleye bekleye gözden olmak, sözden olmaktır. Ve beklemek dünyanın en asil eylemidir, Eğer beklenene değecekse. Bilesin! Aşk; yanmaktır Ey Sevgili! Yanıp kül olmaktır, Kerem gibi Aslına ermektir. Ateşin ortasına hesapsız girmektir İbrahim misali. Onun gönlünün yangınıdır ateşi gülistana çeviren. Yanmak insanı kurtarır hamlıktan çiğlikten. Gözlerinden ayrı geçen her an yanmaktayım. Bilesin! Aşk; bilmektir Ey Sevgili! Bir tek yâri bilmek, onu candan daha aziz bilmektir. Ondan gayrı bildiklerinin hiçbir şey olduğunu , Dünyanın onunla mana bulduğunu bilmektir. Onun selamı ile gelen bela olsa, Eyvallah diyebilmektir. Kızmana, gülmene, gelmene, gitmene hepsine Eyvallah. Bilesin! Aşk; vazgeçmektir Ey Sevgili! Mecnun gibi aklından, , Kerem gibi bedeninden vazgeçmek. Yardan gayrısın dan, cümle cihandan vazgeçmek. Yemeden, içmeden, uykudan uyanıklıktan Vazgeçmekten bile vazgeçmektir gün gelince. Senin için senden vazgeçmişim. Bilesin! Aşk; bedel ödemektir Ey Sevgili! Bülbül, gonca gülü görebilmek için Her seher uyanık olmak Güle ulaşmak için yüreğini gülün dikenine asmak, Kanını akıtmak zorundadır. Ya ben yüreğimi nereye asayım Ey Sevgili. Çünkü Aşk bedel ister, külfetsiz nimet olmaz. Beklemek bedel ödemekse eğer Hâlâ ödüyorum o bedeli. Bilesin!