Simsiyah Yankılar
Y Yunus Emre Apdik
0
Altın Yaprak
Resimlerini çiziyorum paslı yalnızlıkların,
Hüzünden gemiler yapıp
Gözyaşımda yüzdürüyorum,
Kalemlerini kırıyorum tüm sevdaların.
Ellerim sözcüklere sığınıyor,
Sığamıyorum yedi kat göğe.
Yönünü şaşırmış bir pusula gibiyim;
Zaten ne yana dönsem hüzün.
Simsiyahtır ellerimde gidişin.
Gülüşüme halâ yabancı bu şehir,
Caddeleri halâ yalancı gözlerime.
Gözyaşların anlamsız, duyguların gri,
Dokunuşun simsiyahtır denize.
“Elbet bir gün saati kırılır ölümün,
Ya bu şehir yıkılır,
Ya da gök çöker üzerine karanlığın...”
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş