Bir Sızı Düşer Günlüğe

Ayağımıza dolaştırdık hayatı Dilimizden düşmeyen öyküydü aşk Yoğurup durduk düşler ülkesinde Ne yaşadık, ne yaşattırdık kimseye Kıvama gelmesini bekledik yıllarca Hamurunu toprağımızla karamadık Söz olur, Uçar gider yaşamak… Ölümün kıyılarında köz olur Düşer bir sızı gibi, eskimiş günlüğe Dökülür önüne geçmiş takvim yaprakları Anılara kilitlenir bütün duyuların Hangi deniz tanık olmuştu son öpüşüne Son ayrılık acısını hangi sokakla paylaşmıştın Ürperirsin, geleceğin geçmiş olmasından... Biri tutsun istersin ellerinden Yalnızlık sadece sözlükte kalsın… Soğumuştur yıllardır tutmadığın eller Belki de, O ellerin yerinde şimdi yeller eser