Güzsüz Yaşadık Hüzünleri

Bir avuç belledik gökyüzünü İki damla yağmurdu bahar Ter kokan koğuşlara yaz dedik İçemedik avuçla soğuk sularından Duvarda asılıydı dağlar... Hışırtısında uyumayı anlatın bana Efil efil estiğinde kavak yelinin Mendilimle ıslak çimenlere uzanın Sel olmuş papatyalardan fal tutup Sevmiyor çıkarsa söylemeyin sakın Karıncanın yüküne omuz verendim Bana sabırla beklemeyi anlatmayın... Böyle tükettik kuşatılmış ömürleri Mahpuslara dam dedik, Damda yatanlara gardaş… Ne mutlandık suskunluktan, Ne yakarışlara ses duyduk. Güzsüz yaşanmazmış hüzünler Yaprak düşmeden damın avlusuna Bitmezmiş takvimler... Geçmezmiş, meğer m a h p u s l u k