Sarı Odalarda Hüzün

Sevdiğinden uzağa düşer sarı odalar Kapatmaz yaşanan acıların izlerini Hasretlerin rengi sinmiş perdeler Seçemezsin sır taşımayan aynalarda Eskimiş yüzlere karışır yüzün Kırık umutların ağırlığı çöker bakışlarına Hangi aynaya baksan, Hüzünlü gözler görürsün Yatağa birikmiş korkuları saklayamaz örtüler Az önce koyduğun yerde bulamazsın ellerini Silinir sol koynunda sakladığın kokular Keder yüklü sandalye taşıyamaz artık Düşünmekten yorgun bir adamın yükünü İçinde sevmeye dair ne varsa canlansın istersin Tek tek ölümlerini seyreder sonra, Cama yapışmış yaşlı gözlerin… Ölenler sana mı yakın, Sevdiklerine mi, Bilemezsin...