Götürün Beni!
Y Yusuf Aksan
0
Altın Yaprak
Bir mahkûm gibi kollarım kelepçede
Kalbim demir parmaklıklar ardında
Gözlerim buğulu, kirpiklerim nemli
Kalbim yorgun, ellerim soğuk
Bir suçlunun feryatları sadece bunlar
Bir mahkûmun suçuydu sadece bu
Sevmek ve sevilmemek
Âşık olmak ve terk edilmekti bütün suç
Ardından gözlerden akan yaşlardı
Suçum bundan ibaret
Kırın kalemimi götürün beni
Götürün bir daha geri gelmemek üzere
Götürün beni geri dönmemek şartıyla
Sadece götürün uzaklara
Götürün beni...
Götürün bu diyarlardan!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş