Sessiz Gemi

sessiz bir gemiydi aramızdan usulca kalkan seni benden alıp bilinmezliklere götüren beklediğimiz, özlediğimiz geleceğimizdi benden uzaklara giden senin ardından her gün bir çoğalmışlık yaşıyordu ömrüm her gün ayrı bir anlam taşıyordu gönlüm sessiz uykular haline o ayrılık gününün biliyordum bizim sadece bedenlerimizi ayırdığını öyle zannediyordum senin hala bana ait olduğunu benim hala sende kaldığımı sanıyordum aradan tam 1073 gün geçti her gününde biraz daha canımı acıtan her gecesinde biraz daha bedenden beni alan 1073 gün geçti ardından bir dirlik, bir birlik kopardı sessiz sahilden ölü bir deniz gibi rutin hayatımdan sen geçtin bir meltem edasında her gün ufuk çizgisinde ağlayan gözlerim kavuşmayı bekleyen imalarla bakan gözlerin geçti benden 1073 gün geçti ömrümden 1073 asır gibi 1073 ömür gibi her gün yok oluş her gün ayrı bir çöküş anlamlı anlamsız kopuşlarım vardı hiç bitmeyen bir yolculuğa girer gibi duvarlara çizik atarak özgürlüğü bekleyen mahkumlar gibi şafak sayan asker gibi doğum bekleyen anne gibi umutla bekledim seni hasretle bekledim seni gelmedin.. ardına hüznü takmış evlilik haberin geldi irkildim incindim olmayacak dediğim yaşanmayacak zannettiğim olmuştu sen gitmiştin.. alıp hayatımı, umutlarımı, yarınlarımı sen gitmiştin.. oysa.. benim olacaktın benim olmalıydın nesnelerin anlamsız dünyasında varlığı böylesine anlamlı kılan sendin sen bende gülmeliydin sen bende ölmeliydin bitiverdi aniden bütün hayallerim hani o son mesaj saat sabaha karşı 02.50 "ben evlendim" dediğinde ömrümden geleceğim silindi canlı cansız varlıklar silindi gözlerimden sensiz yaşadığım 1073 asır geçti bedenden geleceğe dair umutlarım her birinde varolduğun hayallerim gençliğim, olgunluğum dinçliğim, çöküşlülüğüm seninle birlikte gitti Nuh'un gemisi edasında kalkan yelkenliyle ardında helak olacak ben kaldım ardında helak olacak gençliğim kaldı.. sen gittin ben sende bütün aşklara isyan ettim sen gittin ben vuslata kilit vurdum aşkın bin bir yoluna çaresizliğin bütün çıkmazlarına bir kilit vurdum hiç kimseden almadım ödünç gün ve gece hiç kimseden almadım ödünç yaşantı ödünç umudum olmadı benim hiç sen gittin ardından bin ömür tükettim böyle olmamalıydı sonumuz kabullenemedim bir türlü gidişini zor olansa bu sefer sahiden gidiyor olmandı.. ben seni beklerken sen sessiz yelkenliye çoktan binmiştin ben seni beklerken sen kendince mutluluğa çoktan imzayı atmıştın ve şimdi sen gidiyorsun sessiz bir mavi koyuluğuna bana düşen ise ardından şerefle el sallamak.. hoşça kal sevdiğim hoşça kal