Ay 'ın kara bulutları arkasına gizlendiği içine burukluğun hapis olduğu gecede yıldızları bulmak kadar zordur kafiye bulmak her hecede,…
Bir şeyler sığdı elbet şu geçen 20 yıla keşkelerim oldu önleyemedim gözyaşlarım oldu durduramadım sevdiklerim ansızın uçup gitti…
sanırım kelimelerim tükendi artık, şiirlerim sustu. bir istek, bir hece gelmez oldu içimden. belkide aşk 'ı bulmadaki ümitsizliğimden…
Bir kuş olacaktım delecektim bulutları, bulut olacaktım sonra, yağmura dönüşüp katılacaktım okyanuslara ve bırakıcaktım kendimi…
Bilmediğim birşey söyle bana mutluluğu anlat mesela bilmediğim birşeyler söyle o çok duyduğum yalanlar olmasın…
Zaman kavramı yok benim sözlüğümde hayat durdu... akreple yelkovan öpüşmüyor hiçbir zaman hayat, boş bir yalan…
Kalemimi aldım elime yine bir akşamüstü bir şiir yazcam farklı olacak, hatta olağanüstü, bu şiirde aşk olmayacak…
Hep beraber olmak imkansız imkansızlıklarla dansa ediyorsun çünkü ama bu imkansızlıklarıda gerçekleştirmeyi başarıyorsun…
Kolay sanıyorsun değil mi sevdiğini hergün görüp aşkını içine saklamayı kolay sanıyorsun unutmayı…
Sen kendini unutturmayı başardığın en korunaklı yerindesin, yine yabancı, yine anlaşılmaz, yine ele geçmez…
Üfleseler de uçsam bir nefeste yüzler aynı, sözler aynı, ben hep aynı sıkıştım kaldım bu paslı kafeste, farklı yağmurlarda ıslanmak…
bu gece bir başka hüzün var içimde içimi bir başka çekiyorum hisler sıkışmış kalmış niyeyse deniyorum kurtaramıyorum,…
İçimden gelmiyor artık sevmek yıldızlara bakıp şiir yazmak umutsuzca oturup saatlerce ağlamak sıktı beni artık böyle anlamsız yaşamak,…
Hayat, bekle beni geliyorum macera daha yeni başlıyor sanma ki pes ettim ben yeni yeni ısınıyorum.…
Meğer iyi geliyormuş insana ankara sokaklarında ağlamak birde yağmur yağsa iyice rahatlicam, yüklü bulutlar zorluyo ama…