İnsan
Z Zafer Ardıç
0
Altın Yaprak
Öyle güzel öyle güzeldi ki,
Güneş tutulurdu onu görünce.
Şimdi karanlık bir odada,
Bebekler dahi korkmakta onu görünce.
Göklerin zirvesinde, yücelerde idi,
Şerefi pek fazlaydı, namı eşsiz idi.
Zaman oldu, kendini zamana sattı,
Ve yüksekten düşüp, mahvoldu gitti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş