Yanar Ayna

bir çift gözdü, bana bakıyordu bir orman ölçüsüzce yanıyordu bendeyse durum biraz farklıydı belki bir sıcaklıktı gözlerim en fazla bir anız yangını, kontrol altında bir denge arıyordum bu duruma oysa kaygan birşeydi eşitsizlik kayıyordu ayaklarım her adımda kaygan birşeydi ve düşüyordum sonunda tam da bunun bir eşitlenme olduğunu sandığımda bu kez kocaman bir şey halinde dikiliyordu eşitsizlik karşıma kocamandı ve çullanıyordu üzerime kocamandı, eziliyordum altında kocamandı ve kaygan ve onu arardı gözlerim böyle anlarda bakardımki yangın yerli yerinde durmakta yangın deyince itfaiyeci gelir ya akla itfaiyeci oluyordum ben de o anda bitmesinden korkuyordum ormanın tek bir ağaç kalmamacasına (bir orman bu hızla yanarsa) ve söndürmeye çalışıyordum ki yangını kalleş bir ayna, dikilip karşıma ''bu yangın sönerse ne yaparsın'' diye soruyordu bana böylece yangın varlık nedenime dönüşüyordu bir anda ve birşeyler olmaya başlıyordu bana birşeyler değişiyordu işte... bencilim uyanıyordu bu kezde sönmesinden korkuyordum yangının ve körüklüyordum yangını körüklüyordum durmamacasına körüklüyordum bütün olmalarımla daha fazla daha fazla daha.... yani korkunç birşey oluyordum sonunda gerçekte istediğim kontrolümde olmasıydı yangının ve yalnızca benim alevler boyumu aştığında söndürüyordum yangını biraz cılızlaştığında körüklüyordum yeniden oynuyordum yani oynuyordum hoyratça oynuyordum baş döndüren bir hızla ve kaygan birşeydi bu hız tüm görüntüler netliğini yitiriyordu bu hızda ve kaygan bir hazza dönüşüyordu dünya bilmiyorum kaç zaman önceydi kaç zaman korkunçtum ben böyle birgün, birden bire ne bir orman vardı ortalıkta ne yangın ne itfaiyeci yok oldu hepsi bir anda zaten yokmuşcasına birgün bir çocuk yitirdi tüm oyuncaklarını bir başdönmesi hızında çocukluğuda vardı aralarında kaç zaman önceydi kaç zaman geçti bilmiyorum bugün, belkide barınamadığı için hiçbir fotoğraf cüzdanımda bir yangından kurtarılamadığı belli kenarı yanık bir fotoğrafı taşıyorum hafızamda ne zaman bakmak istesem o fotoğrafa cüzdanımda hazırdır bir ayna ne zaman baksam o aynaya yanar ayna ne zaman bir yangın görsem içinde bir ayna bir ayna ki, yangından kurtarılamamış bir çift göz kıvamında bana bakmakta bir ayna ki, sırrında bir itfaiyeciyi barındırmakta kendine yenilmiş bir itfaiyeci hapsolduğu bir yansıda yıllardır bir aynayı parçalamakta