Kelebek'e

ben en çok çocuk kalan yanımı sevdim, sıkıntılı saatlerde ve bir de seni görebilme imkânını fenerin ışıklarıyla aydınlanırken yüzüm seni yazardım camın buğusuna ve korkardım uyumuyorlar diye, silerdim ellerin aklıma gelirdi sonra, ufacık o zamanlar sıcak olduğunu bilmezdi yüreğim tutmaya cesaret edemezdim sonra gözlerin vardı ayın yanında herkes aya bakarken ben gözlerini seyrederdim sıkıntılı saatlerde seninle alâkalı olmayı severdi yüreğim ve bir de çocuk kalan yanımı, kocamanlığımın yanında ben en çok gözlerine bakmayı sevdim, yüzüm yüzündeyken ve bir de boynuna dokunmayı, parmaklarımdan başka ellerimin arasındayken resmin gözlerine bakardım, sarılırdım boynuna ve yüreğim nasıl hızlı çarpardı, ürperirdim saçların aklıma gelirdi sonra, simsiyah o zamanlar güzel koktuğunu bilmezdi yüreğim koklamaya cesaret edemezdim sonra dudakların vardı yakamozların sırtında herkes yakamozları seyrederdi ben dudaklarını izlerdim yüzüm yüzündeyken gözlerine bakmayı severdi yüreğim ve bir de boynunu öpebilme imkânını, saçlarının arasında ben en çok seninle dans etmeyi sevdim sonra ve bir de seni öpebilme imkânını ayın altında, yakamozların arasında dalgalar kayaları okşarken usulca ben seninle dans etmeyi özledim ve gözlerine orada bakmayı, ürkek ve umutlu hiç bitmesin isterdi yüreğim, sen yanımda ay da oradaydı, gözlerin yanında yakamozlar vardı, dudakların sırtında ben en çok seninle dans etmeyi sevdim sonra, herkesin arasında ve bir de seni öpebilme imkânını,sinema salonlarında işte şimdi de gözlerini özlüyor gözlerim ve ellerinde ısınmak istiyor ellerim iki üç laf arasına sıkışmış bir imkânsızlıksa bu incinir elbette yüreğim...