yaşanacak bir zaman var tıpkı bir çocuk gibi korunaksız bir çocuğun bakışları gibi oyuncumu hayat o kadar safmı bize bakan gözleri…
HEPİMİZ ÇOCUKTUK BİRAZ VE HARELİYDİ GÖZLERİMİZE BIRAKILAN İZLER VE UÇSUZDU GECEDEN SABAHA KAÇIŞIMIZ HEPİMİZ AYNIYDIK…
yalnızlık okunmayı bekler dizelerimde konuşulmayı umar sarfettiğim cümlelerde ve sade hayatıma sahici mutsuzluklar tattırmayı düşünür ölüm saf bir mutluluk gibi kalırken yanında…