Meyvesiz Erik Ağacı

Baharda meyve vermedi erik ağacı Utandı - Buruk baktı yapraklarına Çıplak dallarına Ve ağladı Ve mahallenin veletleri -meyve hırsızı- Hiç taş atmadılar Küçümseyerek baktılar ağaca Ve gittiler. Öylesine yüzüstü ve öylesine yapayalnız Erik Ağacı Artlarından onlara özlemle baktı Ve ağladı. Ve mahallenin bayları bayanları Ayrımsamadılar Zavallı erik ağacını Ki öylesine yararsız – öylesine suçlu Ağladı. Yalnız kara bir kedi -gölge dostu Güneş gibi sarı gözleriyle Uzun uzun süzdü erik ağacını Ve yer yurt edindi. Dört enik getirdi gölgesine ağacın Şimdi erik ağacı Hazla uzatır serin şemsiyesini Yavrucuklar azılı güneşinden yazın Kavrulmasınlar diye. Çeviri: Ohannes Şaşkal