Düzeni Bozuk

Düzeni bozuk dünya düzenini ben mi bozdum, Yolumda ilerlerken kılavuza yol mu sordum, Bende herkes gibi fani dünyada bir yolcuydum, Amacım özümde ben kedime bir yol buldum.. Bazıları deli dediler delirdim deli oldum, Mecnundan farkım olmadı Leyla’yı sordum Dağ tepe demeden hep yürüdüm durdum, Yol gösteren olmadı bu yolun yolcusuydum.. Deliye malum olurmuş her şey derler, Kalemi alınca yazılıyor işte bir şeyler, Diller lal olmuş söylenmez olmuş sözler, Karanlık artık kapandı görmüyor gözler.. Ağam, paşam, beyim dedikçe havalandılar, Hiç güldürmediler her gün ızdırapla ağlattılar Paha biçilmeden insanlığı bedavaya sattılar, O diyar, bu diyar deyip oradan oraya attılar.. Üç beş çapulcu toplanıp düzeni bozdu diyorlar, Söylenenler karşılık verilince ne yapıyorlar, Bana dokunmayan yılan bin yaşasın diyorlar, Yılanın deliğine yine de çomakları sokuyorlar.. Ahlar vahlar duyulmaz olmuş hepsi sorulmuş, Sanki sadece yolunu kaybedenler mi kaybolmuş, Yolunu bulanlar ise sonsuzluğumu bulmuş, Baki kalan mı var birde baktın hepsi yok olmuş.. Büyüklük, azamet, tafra almış başını ayyuka, Zelil olan ise olmuş adeta en alttaki tabaka, Umutları ekleyerek beklersin gelir şafak başka, Ağla ki, ağlayınca gülersin derle ne alaka.. Fırsat desen ele avuca geçmedi ki, hep yoklukta, İcraatlar saf dışı olmuş yok elde edilen sonuçta.. Gizlenmiş, yok olmuş bulunmuyor artık kucakta, Aşikâr olur, aydınlık günler gelecek bir sabahta. Düzen bozulmuş, bozanlara sorulmuyor bir soru, Hedef onlar değil onların şerrinden bizleri koru, Kendi vicdanımıza sorguyla vermeliyiz gensoru, Cevap bulamayınca ıslansa hep duruyor kuru.. Düzeni bozan bozmuş, bizimkisi feryat etmek, Elimizden gelse de hepsini birden düzeltsek, Gelecek günleri huzur ve mutlulukla ihya etsek, Dünya ve ahret hepimiz saadet şerefine erişsek...