Sebgi Verdim

Sevgi verdim, kendimi verdim sana, Azap verip, bu garibi sakın unutma, Bir umudum var yaşam yarınlarda, Bu garibi unutma, yalnız bırakma.. Yaşanmış günler geride kaldı, Hayatta yaşanacak güzel anlar vardı, Bizden ayrılıklar artık uzaktı, Beni unutma hayatta yalnız bırakma.. Sevgilerle yaşadım bu zamana geldim, Hep verdim ama az karşılık aldım, Kimseyi dışlamadım ve unutmadım, Bu adamı unutma, ben hiç unutmadım.. Hiç kimseyi unutmadım ve kırmadım, Hep dostluklar ve iyilikten yanaydım, Kendi kendimi kendim yaşadım, Bunu unutma yakma bu garibi de unutma.. Parçalıydı yüreğim, yeni toplandı, Kimseyi üzmedi ve iyilikleri unutmadı, Yaşam öyle zamanki yaşanan o zamandı, Bu mahzun kalbi unutma, o seni unutmadı. Bu kalp sevdi, hep ümit verdi, Geçmiş yaşandı ne kaldı geri, Umut denilen o güzel pencereyi Kapatıp unutma, yalnız koyma garibi.. Ömrümde dört mevsimi yaşadım, Hep iyiliklerden güzellerden yanaydım, Bu hayatı sanki hiç yaşamadım, Beni unutup atma, ben seni unutmadım… Belki unutulur zamanla derler, Nedense uğraşsan silinmiyor izler, Bu gönül her zaman seni özler, Unutma, bu mahzun gönül seni bekler