Ay Lekesi

Gece geliyor üzerime, g e c e… Ay lekelerini bırakıyor dolunay yüzüme… Usulca akardı zaman, U s u l c a, y ü r e ğ i m d e… Yan yana gelmemiş sözcükler, söz-cük-ler… Söylenirken buharlaşan, bulutlarda eğleşen sesler... Fırtınayla dönerler evime, yıkılır gök düşünce, ü s t ü m e… Düşlerde yürüyor ellerim, düş-ü-yor-um… Serapa yakın heyecan, çöllerde bedevi haykırışlarım. Son kez dönüyor savaşçılar... K a z ı l ı y o r, sevdanın yüreğine mezar, ağlıyor güller, azar, yaralarım… Göçmen kuşlar havalandı, a r t ı k, üşüyor sakladıkları tüyleri, karanlık sarıyorlar üstlerine, kar-an-lık… Usul usul çiseliyor ayaz… Ulumalar geliyor ayın gölgesinden, gidilmeyen iklimlerden, gelmiyor giden… Benliğim kurcalıyor duygularımı, ben-li-ğim… Yüzleşiyorum aynayla, ben oluyorum... Kayboluyor buğulara çizdiğim resim, kaçıyor nefretler sathımdan, ben oluyorum, benlik çıkıyor safımdan