Çağırsana Beni

bir tafnal yalnızlığının ucunda asılı kaldı aşkımız hangi karinedir günbatımında avucuna saydığım hayaller yaprakları terk eylemiş çıplak bir ağacın gölgesindeyim uyutsana beni hercai bir tutsaklık yaşıyorum adı belli olmayan içimde ordular yürüyor biteviye her adımda bir kez daha düşüyorum dipsiz bir kuyuya kelimelere asılı kalıyor sevdam tam onikiden vuruluyorum avutsana beni kayboluyorum şehrin ortasında içsel bir yabancıyım kaldırımlarda çığlıklar beste yaparken ruhumda bir ritim tutturuyorum dudağımda gürültüler çoklu orkestra sonsuz bir mutluluk sonsuz bir rüya bıraksana beni serseri bir hengâmenin içinde mekik dokuyorum tam ortasından kırılıyor zaman aynanın gümüşü eriyor ince bir zar gibi açılıyor dünya seni görüyorum tüm gerçekliğiyle gerçekler canımı acıtıyor ulaşmak istiyorum her şeyimle sana çağırsana beni