Kalem Dahil Olsun

mektupları atmışsın kaf dağının ardına, ızdırap soluyormuşsun... hıçkırıklar bağlamışsın güvercinin ayaklarına, ha bire salıyormuşsun... çığlık çığlığa uyanıyor, hazanı yüreğinden kovuyor, şimdi zemheri kucaklıyormuşsun... inan çentik attım yokluğunda kalbime, yıllar şahit olsun... alnımıza yazılan bu kaçıncı misak ve kaçıncı urgandır gördüğümüz... ölüme kadar geçerliydi ahdimiz, şimşek gibi keskindi sözümüz... hani nerede çağırsana çağırsana fidan gibi boy veren aşkımızı... unutulduk öyle mi gazellerin içinde... hangi ayakların altında yürüyorum, toprak şahit olsun... en son vedanın izinden gidiyorum, kendimi bulmak için peşine... yokluğunun resmini taşıyorum içimde... unutulmuş mazime şarkılar söylüyorum... gülüyorum inanmazsın geleceğime... tutkunun açtığı tahribatın tamirini, pişmanlığımın dualarına asıyorum, rabbim şahit olsun... yoktun olmadın ki bir sam yeliydi ya da alize veya meltem, bir anlık gönül serinliğiydi yanağımı okşayan... kiril alfabesi ve göktürk yazıtları kadar eski, mona roza gibi agrostijde yaşayan, kalem dahil olsun...