Küllerimiz Kavuşsun

Gözlerinden bir dünya çizmiştim İbadet gibi zikrin ortasına Mavi, Damladan yapılmış denizde Ölesiye kulaçlayacaktım hayalini Bulamasam da Bedeninin manzarasını nakşedip beynime Tek gözlü korsanlar gibi açılacaktım Kapanmayan yaralarıma merhem için Yüreğinden bir kafes yapmıştım Hapsedecek özgür kılacaktım kendimi Yeşil, Manzaraya bakacaktım hiç usanmadan Paslı demirlerden seyredecektim Ölemesem de Kaçacaktım dillere destan olsun diye Sarp kayaların üzerinden atlayarak Kavuşacaktım ölüme ve özgürlüğe Saçlarından bir dünya hayal etmiştim Gözlerine bakınca masumluğundan Kızıl, Alevden yapılmış denizde Senin için mum gibi eriyecektim Erisem de Sana olan kavuşma hasretimi Rüzgârın emrine verecektim Küllerimiz ikimize kavuşsun diye