Sadece

Avucunda sevda gülü yalnızlık kucaklıyorsun Sırma saçlarından salınan perçemine Üç yüzlük bozduruyorum ardından Bir delikanlı narası tutturup yıldızlar batarken Uluorta haykırıyorum sevdiğimi Sadece karanlıklar cevap veriyor sesime Sadece birkaç kedi kaçışıyor öfkemden Sadece ağıtlar yakıyorum köşe başlarında Sonra yıkılıyorum Uyandığımda sevdiğim çoktan kaçmış oluyor Ben mehtaba aşığım Mehtap beni tanımıyor Keskin bir uykunun kundağında dalmışken Kâbusların eşliğinde uyanıyorum Büyük bir boşluğun tam ortasında Kaçacak sımsıcak yürek arıyorum Aklıma geliyor mazimin tülleri Sadece rüzgarı okşayan sesini özlüyorum Sadece yıldızları kıskandıran ziyanı düşlüyorum Sadece yıkıldığım her yere yüreğimi ekiyorum Sonra tükeniyorum Uyandığımda yeşeriyor büyümüş ümitler Ben toprağa aşığım Taşlar beni tanımıyor Şekilsiz harflerin içinde kayboluyorum Cümlelerin arasında adını arıyorum Vurgun yemiş bir kelimenin peşinden Ha bire dayanılmaz sevgi soluyorum Ellerim peşinden çığlık atarken Sadece kirpiklerine asılıyor gözlerim Sadece iki damla yaş oluyor dillerim Sadece tükendiğim her anın resmini çiziyorum Sonra direniyorum Uyandığımda acılar sarmalıyor bedenimi Ben hayata aşığım Özgürlük beni tanımıyor