Tuana

katran sarısı gözlerinin rengi ayrılığının hışmıyla yeşermiş dönmemek üzere kapanmış kapı sevmemek adına mühürlenmiş sözler şimdi ben ülkesi yağmalanan sultan gibi kuşatılmış harabede yıkılacağım hangi giyotinin altında toprağa düşecek başım seyret ve ağla ağla tuana öptüm yüreğinden nazende elveda için sallanan elim inmedi hala yanına saçlarına kar tanesi değmiş miydi kana belenmiş toprağa sor alnımda yazan heceyi oku tuana şimdi sen her damlasında bir kelebek apansız düşen yağmur tanesisin çöllerime bahar gelmez yorulma yorulma sevmek için gözlerimi çölleşsin bedenim sonsuza kanatlanan yıldız gibi kayar kirpiklerimden gözyaşının izi tarih yazar senli bakışlarım söylemez kalemin ucu hangi kurşuni isme müptela tuana bir damlayım kapında aç bulutları getirdim sana