Hüzün Ağırlığında Bir Gece
Z Zenn
0
Altın Yaprak
İçerimde kopan fırtınalar sessizliğinde
Hezin hezin yaklaşan gecede
Kir pas olmaya yön tutmuşken
Bir ışık hüzmesi sardı birden
Ne kelebeğin kanadındaki özgürlük
Ne bir kuş gagasındaki emeği gibiydi
Var olduğumu hissettim
Hüzün ağırlığındaki gece de
Nasıl da çırpınışlarım nefes almaya başlamıştı
Göz pınarları derin yağmurlara bırakmıştı yerini
Sızıların yerinde çöreklenmiş
Bir sevgi yumağı vardı avuçlarımda
Tutmaya kıyamadığım
Meğer öksüz duvarlarım varmış gölgelerinde
Sen geldiğinde
Hüzün ağırlığında bir gecede
Sızan ışık hüzmelerin
Vardı ellerimde
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş