İkna Odaları

Gözyaşlarım ikna odalarında kaldı İkna odalarında savruldu gençliğim Zaman en vahşi anını üstüme saldı Yaralandı ruhum yaralandı benliğim Kahrına maruz kaldım koca adamların Ürküten çığlığını duydum tamtamların Kanlı dişleri arasında yamyamların Yaralandı ruhum yaralandı benliğim Dehrin zehrini akıtmak için kanıma Bir akrep tavrıyla sokuldular yanıma Beklediler asi olayım cananıma Yaralandı ruhum yaralandı benliğim Ya sabır diyerek sığındım Yaradan'a Sözlerim gitmemiş olmalı ki yabana Ben yükseldikçe onlar düştüler tabana Yaralandı ruhum yaralandı benliğim Dediler:Gel vazgeç bu sinir savaşından Baban işinden olmasın anan aşından Çıkart artık şu lanet örtüyü başından Yaralandı ruhum yaralandı benliğim Bir an acı yüklü maziyi hatırladım Ben biraz da mazinin derdine ağladım Bir kır gözesiydim pınar olup çağladım Yaralandı ruhum yaralandı benliğim Onlar gözyaşlarımı yanlış anladılar Bu sefer çözüldü çözülecek sandılar Artan şehvetle ruhumu tırmaladılar Yaralandı ruhum yaralandı benliğim Bir düşüş beklediler benden, bir alçalış… Güya böyle tesis edilecekmiş barış Dediler artık sen de bu hallere alış Yaralandı ruhum yaralandı benliğim İbret sahnesidir görene bu odalar Hala canlıdır bu sahnede hatıralar Hatıralar ki bu sahnede ağlarlar Yaralandı ruhum yaralandı benliğim Kimi alemdar oğluydu kimi sert eldi Felek hepsinin çelikten zırhını deldi Ben değil kader onların hakkından geldi Yaralandı ruhum yaralandı benliğim Zeynal, sorup dinledi yazdı bu öyküyü Felek dönderdi çarkını bozuldu büyü Kuş olsa insan yine kıpırdardı tüyü Yaralandı ruhum yaralandı benliğim