Bediüzzaman Said Nursi

Başkasının cürmüne ağlayan adamdı o Ebediyete namzet olana ikramdı o Dağlar,taşlar,ağaçlar zikrine hayran kaldı İsm-i azimi arza duyuran imamdı o Üveysiydi hak yolun,mührü ezelden aldı Zamanının güneşi hane-i erkamdı o Zevki dünyayı atıp uhrevi hazza daldı Allah'ın gönderdiği hükümlere ramdı o Mana alemlerinde ummanlara açıldı Aktı tüm gönüllere ne yüce kelamdı o Nur risaleleriyle özlere iman çaldı Sünbül sünbül boy verdi,ruh köşkünde namdı o Âlemi islam için ne de güzel fasıldı İmanlı yüreklere göklerden selamdı o Doyum olmaz sözüne sözleri sanki baldı Nefesi kısıklara ebedi yaşamdı o Uhuvvet onun için vazgeçilmez kuraldı Rahatla yaşamadı çünkü diğergamdı o Sevdalısı olduğu ölüme haber saldı İmanlı yüreklere göklerden selamdı o