Beni dünyaya getiren annem Dokuz ay karnında taşıdın annem Türlü kederle boğuştun ama Seni nasıl sevemem ki canım annem…
Düşündüm de hep "sen" varsın mısralarda Adını bir türlü koyamadığım aklımdaki "sen" Niye yazdığımı bilemediğim bir tek bu konuda Çaresiz kaldım galiba konu yine "sen"…
Dipteyiz artık hayatta Belki bu son gecem Korku sardı içimi yine Karamsarlık sardı aklımı çaresiz…
Sen üç oda bir salon kalbimde Yaşamam için soluguğum havasın Dolaşırsın hep içimde, heryerde benimle Sen yaşamam için gereken tek varlıksın…
çaresiz akıllarda bir tek SEN umutsuz hallerde avuçlarda SEN kötülük dolu kalplerde SEN bitmeyen ufuklarda bir tek sen olasın ya RAB!…
Ay ayı, gün günü kovalar Yarınlar yeni umutlarla dogar Boşa geçen ömrümle geri gelse yıllar Yinede sen olurdun tek gerçeğim…
Ölüm kadar yakın geleceğin gün Hayat kadar kısa yanımda kalacağın an Ahiret kadar uzun sensizlik Bak gözümü açtım kapattım yine yoksun…
Neye deydi döktüğün onca göz yaşın, neye? Eğme başını bu aptal insanlar yüzünden yere, Ardında iz bırakmadan uçsuz bucaksız bir yere, Gitmeden önce anlat karanlığa yalnızlığını son…