Sevemedim Sensizliği

Sensizliği hiç sevemedim Acımasız akşamlarında sevdamın Adını hiç unutmadım, Kaybolurken kendi sokaklarımda Aşktan hiç yorulmadım, Duyuyormusun üşürcesine titreyen sesimi Şimdi ellerimde üşüyor artık. Sensizliği hiç sevemedim Kimsesiz ağıtlar var etrafımda Yağmurlar içime yağıyor, Dokunabilirmisin gözyaşlarıma Bir çocuk hıçkırığını Susturabilirmisin ceylan yüreğimde, Ezberlediğim adını silebilirmisin dudaklarımdan. Sensizliği hiç sevemedim Sonbahar koydum acılarımın adını Soldurdum yapraklarımı dalında, Suskunluğum buğulandı Sana açtığım penceremde, Cemre gibi düşerken yamaçlarıma Sürgüne gittim masallardaki kaf dağına. Sensizliği hiç sevemedim Ne demek olduğunu sor bana Bir yumruk takılır boğazıma ağlayamam Yaşadım saymam senden ayrı zamanı Düğümlenir kelimeler dilimde Gizemlice dokunurum sana Ve sorarım hala üşüyormusun. Sensizliği hiç sevemedim Toprağım susuz, düşlerim aç Yokluğun ağlıyor satırlarımda Vedalaşamıyorum sabıkalı sevdamla Küskünüm yarınlara Suskunum tutkulu rüyalara İçimde ihtilaller kopuyor anlasana. Sensizliği hiç sevemedim Tatmadım kavuşmayı Ölüm denen sessizlikte, Sır gibi sakladım seni yüreğimde Ay bulutlara saklandı yine bu gece Dizlerine uzandım her şeyi boşverircesine, İstedimki sadece gözlerimiz sevişsin Dilim varmıyor yokluğunu söylemeye İnan alışamadım hiç sensizliğe İnan sensizliği hiç sevemedim.