Ağlama Küçük Kız-2

Yine aynı şeyleri yaşadın değil mi. Yüzünde hep o mutsuz, üzgün ifade. Oysa oysa ben sana ağlama küçüğüm dememiş miydim. Neden dinlemiyorsun beni... Kendini. Ne olursun artık yüreğine dur de. Üzme bu kadar kendini.Göründüğün gibi mutluluğu yaşat kendine. İzin verme seni üzmelerine,üzülmeye. Bak hala gözlerinden yaşlar süzülmeye devam ediyor. O gözlerinden akan ne,yüzünün hali. Aynaya bak ne olursun küçük kız... Ağlama artık ağlama.... Bu sen olamazsın. Bu kadar aciz değilsin. Seni tanıyorum. Bak,kaldır başını bir kerecik de benim için bak aynaya.Ne kadarda yıkılıp kalmışsın. Ne oldu böyle. Nerde kaldı mutluluğun, sevinçlerin,yarınların... Duyabiliyorum cevaplarını. Her ne kadar sen benim ağlama diye yaptığım feryatlarımı duymasan da ben duyuyorum içimdeki küçük kız. Gördüklerin değil mi. Çevrendeki mutsuz tavırlar. Yaşadığın olumsuzluklar…Her şeyin sonu değil ki.... Onlar içinde ne kadar üzülebilir,ne kadar ağlayabilirsin ki daha. Hayat devam ediyor küçük kız. Daha neler göreceksin. Bunlar ne ki.Hayatında ne kaybedişler yaşayacaksın. Özlemlerin daha da artacak. Ama ne olur ağlama küçük kız.... Söyle yüreğine dayansın oda...Her ne olursa olsun acıya gülebilmeyi öğret ona. Gözlerine,yüreğine,damarlarındaki kanına,canına.... Öğret küçük kız... Ağlamamayı öğret...Tamam mı küçüğüm ağlama ki,güçlü ol ki, senden daha büyük ama yüreği küçük olan acımasız yüreklerde utanarak başlarını önlerine eğsinler... Ağlama küçük kız tamam mı ne olur söyle yüreğine de gözlerin gibi oda akıtmasın yaşlarını,dayansın... Oldu mu içimdeki küçük kız.... Sen hep yaşa... Kaybolma.... Bunları sana söylüyorum ama nereye kadar ki….