Yıldızımı Kaybettim

Z Zeynep Sönmez
0 Altın Yaprak
Açtım penceremi. Gözlerimi diktim semaya. Seni aradım durdum yıldızlarımın arasında... Ve gördüm ki oradaydın, göz kırpıyor, bulunduğun şehrin semasından bakıyordun bana. Uzattım elimi tuttum yıldızımı yani seni. Sevdam kucağımdaydı. Sardım sımsıkı. Sende gitme ne olur dedim. Bir güvercin yavrusu gibi avuçlarımın arasında çırpınıp duruyordu sanki.. Bütün gece izledim durdum sen olan yıldızımı. Yokluğunda onunla sohbet ettim. Selam gönderdim yüreğine. Özledim dedim özledim ona... Sabah olana dek gözümü kırpmadım.Her gece bu böyle sürdü gitti. Ertesi gece bir daha bir daha. Sandım ki hiç bitmeyecek,y ıldızım beni terk etmeyecek. Ama bir gün kayıp gitti yıldızım... Gecelerimle, sessizlikle, sensizlikle beni yalnız bıraktı. Nerden bilebilirdim ki onun vefasız olduğunu. Beni soğuk gecelerimde göz yaşlarımla yalnız bırakacağını... Bilseydim avuçlarıma sarar mıydım hiç.. Bilseydim sabahlara kadar uykularımı böler onu bekler miydim gelecek diye.. Bilseydim...... Bilseydim… Neyse boşver

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.