Aşk Delisi

sensizliğe alışmaya çalışmıyorum her gece saatlerce tül perdenin arkasından gittiğin sokağa bakıyorum ateş parçası gibi yanan ipek kadar kaygan teninin kokusu, sarıyor sarmalıyor beni oysa açmamalıyım, kapıları pencereleri her yere sinmiş, kokun çıkmasın diye. yine de her daim kapıyı aralık bırakıyorum gelirsen kapıda bekleme hemen içeri (sıvış) gir diye evin en görünen, yerinde duruyor, yastıktan topladığım saç tellerin seni bir an bile unutmayım diye. dolgun başak tanesi içinden çıkmak istemiyorum aşkınla kavruluyorum seni arzuluyorum, istiyorum ama sen benden uzaklardasın dile getiremiyorum sana olan duygularımı oysa ne çok iştiyorum aşka dair, söylenmemiş en güzel sözleri, kulağına fısıldamayı. hatta sana karşı hissettiklerimi, uluorta haykırmayı, yani seni seni sevdiğime inandırmayı ne çok istiyorum seninle, mutluluğa yelken açmayı, içimden köpüren özleme son vermeyi. bağırsam duyar mısın, seni ne çok sevdiğimi hisset ne olur, dön geriye aşkından Mem oldum döndüm deliye.