Ayrılık Anı

kötülüklerin geldiği hızla, geçiyordu saatler. acı çekerken geçmiyen saatler ne olduysa o gün, acıların geldiği hızla geçiyorlardı. karşılıklı oturuyorduk, hiç konuşmadan. bakışıyorduk dolu gözlerle susarak söylemek istiyorduk, bütün söylemek istediklerimizi. Mardin'in yaz günlerinden biriydi günün ikindiyle-akşam arasıydı zaman. tozlu yolların birinde, gözüktü beni götürecek, tekerlekli kabusun burnu, yani otobusun. üzülmeyelim! ne diye bilirizki hayatın ayıran yüzüne, ne küse biliriz, ne de kızabiliriz, bizde uyalım hayatın kurallarına. sen ağlama, ağlarsan ben göz yaşı olur, akarım yanaklarına. ayıplanırım erkekler ağlamazken (ağlasınlar) bizim buralarda